Το Δ.Σ. του ΣΥ.Σ.ΠΑ καλεί τα μέλη του Συλλόγου σε Γενική Συνέλευση, την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου και ώρα 15:00, στην αίθουσα «Ήρωνας», στον πρώτο όροφο του Φυσικού Τμήματος (Πανεπιστημιούπολη).

Τα  θέματα που θα συζητηθούν είναι:

• Η ολομέτωπη επίθεση στα συμφέροντα των εργαζομένων και η στάση του Συλλόγου.
• Η σχέση του ΣΥΣΠΑ με το Σύλλογο Διοικητικού Προσωπικού του ΕΚΠΑ.

Συνάδελφοι,

Τις επιπτώσεις των βάρβαρων μέτρων που λαμβάνονται καθημερινά ερήμην μας εις βάρος τις γνωρίζουμε όλοι μας. Περικοπές μισθών και συντάξεων, εφεδρείες, απολύσεις, καταργήσεις υπηρεσιών, καταργήσεις συλλογικών συμβάσεων, πρόσθετα φορολογικά μέτρα, μηδενικές κοινωνικές παροχές βάσει προϋπολογισμού. Και τα χειρότερα είναι ακόμα μπροστά μας, γιατί αυτή η επίθεση δεν θα έχει τέλος, όσο συναντά την ανοχή μας.

Την περίοδο αυτή είναι πιο επιτακτική από ποτέ η ανάγκη ενότητας και αλληλεγγύης μεταξύ των εργαζομένων. Πάγια θέση του Συλλόγου μας ήταν και είναι η υπαγωγή όλων των εργαζομένων του Πανεπιστημίου σε έναν ενιαίο συνδικαλιστικό φορέα, που θα εξασφαλίζει μεγαλύτερη δύναμη, αλλά μέχρι τώρα προσκρούαμε στην κοντόφθαλμη λογική κάποιων «καταστατικών περιορισμών».

Όπως θα γνωρίζετε, η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού έχει αναπτύξει το τελευταίο διάστημα έντονη δυναμική συσπείρωσης και δράσης και ενστερνίζεται την ίδια με μας άποψη για την ανάγκη ενότητας και αλληλεγγύης μεταξύ όλων των εργαζόμενων στο ΕΚΠΑ (η δημιουργία κοινών επιτροπών αγώνα, αποδεικνύει έμπρακτα την αντίληψη των μελών του για κοινές γραμμές οργάνωσης και αντίστασης). Πιστεύουμε λοιπόν ότι είναι ευκαιρία να συζητήσουμε και να αποφασίσουμε από κοινού την οργανική μας σχέση με το Σύλλογο Διοικητικού Προσωπικού, για να πυκνώσουμε τις τάξεις του, για να κάνουμε, όλοι μαζί, τη φωνή μας ισχυρότερη.

ΑΣ ΜΗ ΛΕΙΨΕΙ, ΛΟΙΠΟΝ, ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΜΑΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ, ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ.

                                                        Για το Δ.Σ.

Η Πρόεδρος                                                                     Ο Γεν. Γραμματέας

Δ. Λυκούρη                                                                           Δ. Αντωνίου

Στοιχεία Επικοινωνίας: Πρόεδρος: 6970809342, Γραμματέας: 6977316460,

e-mail: sumvasiouxoiEKPA@gmail.com

Συμμετέχουμε και σας καλούμε να πάρετε μέρος μαζικά και αγωνιστικά στην 24ωρη πανελλαδική απεργιακή κινητοποίηση των εργαζομένων στον Δημόσιο και Ιδιωτικό Τομέα, που θα γίνει την Τετάρτη 11 του Μάη.

Συνάδελφοι,

Οι εξελίξεις στην επίθεση των δικαιωμάτων και των κατακτήσεων των εργαζομένων έχουν πάρει πολεμικές διαστάσεις. Οι απολύσεις, η απλήρωτη δουλειά, η φτώχεια και η ακρίβεια αποκτούν δραματικό χαρακτήρα.

Η Κυβέρνηση και οι όμοιοί της όχι μόνο δεν προασπίζουν το δικαίωμα στην εργασία, ως οφείλουν, αλλά μονιμοποιούν και θεσμοθετούν κάθε είδους ελαστικές μορφές της, για να μειώσουν το εργασιακό κόστος των επιχειρήσεων, ώστε να βγουν από την κρίση με τις όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες.

Στη σημερινή φάση οι συμβασιούχοι δε βιώνουν μόνο την ανασφάλεια της εργασίας, το φόβο των απολύσεων που πραγματοποιούνται κατά συρροή σε όλους τους κλάδους και τους τομείς, αλλά και τη σταδιακή εξόντωση των οποιωνδήποτε κοινωνικών παροχών προς τον εργαζόμενο και άνεργο λαό. Οι απανωτές εξαγγελίες νέων μέτρων δεν έχουν ημερομηνία λήξης,

Συνάδελφοι,

Σ’ αυτήν την δύσκολη φάση ο μαχητικός, αγωνιστικός και ασυμβίβαστος σύλλογος είναι ζήτημα ζωτικής ανάγκης για όλους μας, παρά τις μεθοδεύσεις σε βάρος του. Το νέο Δ.Σ. με τη συμμετοχή σας και αγωνιστικό πρόγραμμα και φρόνημα να υπερασπιστεί με όλες του τις δυνάμεις το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά, με αξιοπρεπείς αποδοχές και εργασιακές συνθήκες. Η υποτέλεια, η απογοήτευση, ο συμβιβασμός και η ηττοπάθεια δεν εξυπηρετούν την υπόθεσή μας.

Η Κυβέρνηση, η Ε.Ε. και τα ισχυρά συμφέροντα του πλούτου μας έχουν κηρύξει έναν πρωτοφανή πόλεμο. Αν οι αγώνες των εργαζομένων ήταν αντίστοιχοι με την επίθεση που δέχονται σήμερα θα είχαμε αποτρέψει πολλά και θα διεκδικούσαμε αυτά που μας ανήκουν, στα οποία έχουν μπει οι φραγμοί της αντιλαϊκής πολιτικής,

Συνάδελφοι,

Ο κοινωνικός τομέας εξαφανίζεται. Τα νοσοκομεία κλείνουν ή συγχωνεύονται, η Παιδεία γίνεται εμπόρευμα, η εργασία το μεγαλύτερο αντικείμενο εκμετάλλευσης στην εποχή της τεχνολογίας που θα μπορούσε να προσφέρει ποιότητα ζωής στον εργαζόμενο άνθρωπο. Αντίθετα αυξάνεται η ανεργία, η φτώχεια και η απόγνωση. Τσακίζονται τα εργασιακά δικαιώματα, η ζωή χειροτερεύει.

Συνάδελφοι,

Πόσο ακόμα θα το επιτρέψουμε; Έχουμε ευθύνη απέναντι στον εαυτό μας και τις νέες γενιές. Η συμμετοχή μας στην απεργία και τις συγκεντρώσεις πρέπει να είναι η απάντηση, για να απαιτήσουμε:

• Άμεσα μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
• Να καταργηθούν όλες οι ελαστικές μορφές εργασίας. Να δοθούν όλα τα δεδουλευμένα. Καμία απόλυση.
• Σταθερή και μόνιμη δουλειά για όλους, με πλήρη ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα, με αξιοπρεπείς μισθούς που να καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες μας.
• Δημόσια δωρεάν Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια για όλους.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ!

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ!

Ο συνδυασμός “Ενωτικό Ψηφοδέλτιο” έλαβε 4 έδρες.

Ο συνδυασμός “Δημοκρατική Αγωνιστική Συνεργασία” έλαβε 3 έδρες.

Στις 4/5/11 το νέο Δ.Σ. συγκροτήθηκε σε σώμα με την εξής σύνθεση:

Λυκούρη Δήμητρα, Πρόεδρος dlikour@dent.uoa.gr

Κορωναίου Μελπομένη, Αντιπρόεδρος mkoron@med.uoa.gr

Αντωνίου Δημήτρης, Γενικός Γραμματέας cybertroll@gmail.com

Θεοφάνους Γιώργος, Ειδικός Γραμματέας gtheofanous@di.uoa.gr

Potyrala Μαργαρίτα, Ταμίας

Στεφανουδάκη Εύη, Μέλος evistef@yahoo.gr

Λυμπεροπούλου Χρυσίδα, Μέλος chrlymp@gmail.com

Ο Σύλλογος Συμβασιούχων του Πανεπιστημίου Αθηνών μετράει ήδη δύο χρόνια ζωής. Δημιουργήθηκε σε μια προσπάθεια να καλυφθεί το υπαρκτό κενό συνδικαλιστικής εκπροσώπησης και διεκδίκησης αιτημάτων ενός μεγάλου κομματιού εργαζομένων στο Πανεπιστήμιο. Στα δύο αυτά χρόνια είδαμε τις επιθέσεις ενάντια στα δικαιώματά μας να κλιμακώνονται και δυστυχώς φαίνεται η επίθεση αυτή να μην έχει τέλος: Για να ξεμπερδεύει μια και καλή με τους «ενοχλητικούς» συμβασιούχους, τους οποίους όλες οι μέχρι τώρα κυβερνήσεις δημιούργησαν και κρατούν σε ομηρία, η κυβέρνηση συζητά να μας περάσει όλους υποχρεωτικά στον ΟΑΕΕ (σα να είμαστε δηλαδή ελεύθεροι επαγγελματίες!!) και να εμποδίσει τις προσφυγές στα δικαστήρια, τα οποία συχνά δικαιώνουν συμβασιούχους.

Σε αυτή τη συγκυρία χρειαζόμαστε έναν ΔΥΝΑΤΟ, ΜΑΖΙΚΟ και ΕΝΩΤΙΚΟ σύλλογο. Γι’ αυτό σας καλούμε όλους για να σας ενημερώσουμε για μια σειρά από θέματα που μας απασχόλησαν στη μέχρι τώρα θητεία μας και να χαράξουμε μαζί την παρακάτω πορεία μας. Είναι σημαντικό στη συγκυρία αυτή να προσφύγουμε σε εκλογές για την ανάδειξη του νέου συμβουλίου του Συλλόγου μας, το οποίο δυναμωμένο από τη ψήφο όλων των συναδέλφων θα δώσει αποφασιστικά τις μάχες.

Σας καλούμε σε Γενική Εκλογοαπολογιστική Συνέλευση, την Πέμπτη 7 Απριλίου στις 15:00, στο Αμφιθέατρο ΝΑΑΟ της Οδοντιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Θηβών 2, Γουδί

Σε περίπτωση μη απαρτίας η Συνέλευση θα επαναληφθεί την Τετάρτη 13 Απριλίου, την ίδια ώρα, στον ίδιο χώρο.

Αθήνα, 18 Μαρτίου 2011

Συνάδελφοι,
Όπως όλοι γνωρίζουν, το 2009 ξεκινήσαμε να στήσουμε από την αρχή ένα σύλλογο που να εκπροσωπεί το πιο ευάλωτο και αδικημένο κομμάτι των εργαζομένων στο Πανεπιστήμιο, αυτό των συμβασιούχων, αφού ο προηγούμενος σύλλογος είχε πάψει να υφίσταται, μετά την μετατροπή των συμβάσεων των μελών του σε αορίστου χρόνου. Με πολύ κόπο και χωρίς να υπολογίζουμε το προσωπικό κόστος, καταφέραμε ξεκινώντας από το μηδέν να εξασφαλίσουμε τις προϋποθέσεις για να μπορεί η φωνή των συμβασιούχων να ακουστεί. Με γνώμονά μας το δημοκρατικό ιδεώδες, τη διαφάνεια και την αγωνιστικότητα καταφέραμε να συσπειρώσουμε γύρω μας σε σύντομο χρονικό διάστημα μεγάλο κομμάτι των εργαζομένων, να προασπίσουμε τα συμφέροντά τους και να συγκρουστούμε με πρακτικές που θέλουν τους συμβασιούχους χειραγωγημένους και φοβισμένους.
  Δώσαμε κερδοφόρες μάχες, ήδη από το ξεκίνημά μας, όπως στην περίπτωση των συμβασιούχων της Οδοντιατρικής το 2009, όπου μπλοκάραμε την απόπειρα μείωσης των ωρών εργασίας και των αποδοχών τους. Μετά από δική μας παρέμβαση, το καλοκαίρι του 2010 αναγκάσαμε τις πανεπιστημιακές αρχές να παραδεχτούν, με αφορμή την απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων, ότι όφειλαν να συμπεριλάβουν και τους συμβασιούχους στη διαδικασία. Με δική μας πρωτοβουλία, δημοσιοποιώντας το Δεκέμβριο του 2010 την απόπειρα προκήρυξης των θέσεων μας χωρίς τη δική μας συμμετοχή, ακυρώσαμε τα σχέδιά τους. Καταφέραμε να παρέμβουμε σε αρκετές περιπτώσεις με επιτυχία σε απολύσεις συναδέλφων. Απευθυνθήκαμε επανειλημμένα στις πρυτανικές αρχές με το πλαίσιο των διεκδικήσεών μας. Εντάξαμε το Σύλλογο στο δυναμικό του ΕΚΑ και της ΠΟΕΙΔΔ για να συνδέσουμε τους αγώνες μας με το ευρύτερο συνδικαλιστικό κίνημα. Παρά την απειρία και τις δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε στο εγχείρημά μας, θέσαμε τις βάσεις για ένα συνδικαλιστικό όργανο που να εκπροσωπεί ασυμβίβαστα το ΣΥΝΟΛΟ των συμβασιούχων.
Για τους παραπάνω λόγους, είμαστε σήμερα αναγκασμένοι να καταγγείλουμε την προσπάθεια που γίνεται από κύκλους του κατεστημένου στο χώρο του Πανεπιστημίου να διασπάσουν το σώμα των συμβασιούχων με τη δημιουργία ενός δεύτερου συλλόγου. Με αδιαφανείς πρακτικές, με εκβιασμούς και ρουσφετολογία, κάποιοι επιχειρούν να καπηλευτούν την αγωνία μας για το εργασιακό μας μέλλον. Αυτό που στην πραγματικότητα επιθυμούν είναι να φιμώσουν την αντίδρασή μας στην διαιώνιση της μισθωτής σκλαβιάς μας και του εργασιακού μεσαίωνα. Το ότι ορθώσαμε το ανάστημά μας προφανώς ενόχλησε.
Συνάδελφοι,
Κατανοούμε την αγωνία σας και τα διλήμματά σας. Βρισκόμαστε όλοι στην ίδια δεινή κατάσταση. Πιστεύουμε όμως ότι ο μόνος τρόπος για να εξασφαλίσουμε ένα καλύτερο αύριο είναι οι μαζικοί και ενωτικοί αγώνες, η αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων. Είναι αυταπάτη ότι μπορεί να σώσει ο καθένας το «τομάρι» του μόνος του. Η τακτική του «διαίρει και βασίλευε» εξυπηρετεί μόνο τους σκοπούς όσων επιδιώκουν τον αφανισμό μας.

Δυστυχώς εδώ και μερικούς μήνες η λειτουργία του Δ.Σ. του ΣΥΣΠΑ έχει οδηγηθεί σε αδιέξοδο ως αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, της ελλιπούς σύνθεσής του Δ.Σ. (παραίτηση ενός μέλους και αδυναμία αντικατάστασής του).
Για  όλους τους παραπάνω λόγους απευθύνουμε σε όλους τους συναδέλφους εργαζόμενους συμβασιούχους στο Πανεπιστήμιο (μέλη και μη μέλη του ΣΥΣΠΑ) να πάρουν την υπόθεση της συνδικαλιστικής τους έκφρασης και οργάνωσης στα χέρια τους. Μέσα από μια καθολικά μαζική διαδικασία με την συμμετοχή όλων των συμβασιούχων να προχωρήσουμε σε μια προσπάθεια ενδυνάμωσης του συνδικαλιστικού μας φορέα.
Καλούμε όλους όσους κινούνται για τη δημιουργία 2ου Συλλόγου να επανεξετάσουν την κίνησή τους αυτή. Η διάσπαση του σώματος των συμβασιούχων σίγουρα θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στην αναγκαία κοινή προσπάθεια για το δικαίωμα στην εργασία. Η σύνθεση διαφορετικών απόψεων στα πλαίσια του δημοκρατικού διαλόγου είναι η μόνη ενδεδειγμένη πρακτική για την εξυπηρέτηση των κοινών μας εργασιακών συμφερόντων.
Δίνουμε δυναμική και ενωτική απάντηση, ενισχύοντας τη συσπείρωση των συμβασιούχων μέσα από τον υφιστάμενο σύλλογο, διεκδικητικό και όχι «εργοδοτικό». Σας καλούμε σε δυναμικό παρόν στην προσεχή Γ.Σ. του ΣΥ.Σ.ΠΑ. που διοργανώνουμε και θα σας ανακοινώσουμε εντός των ημερών. ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ στο Πανεπιστήμιο έχουν ανάγκη από ένα και μοναδικό συνδικαλιστικό φορέα και όλοι ενωμένοι να δώσουμε τους αναγκαίους αγώνες για τις διεκδικήσεις μας.

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Ιδιωτικού Δικαίου στο Δημόσιο (ΠΟΕΙΔΔ), πιστή στις διεκδικήσεις της για την προστασία των εργαζομένων και των εργασιακών τους δικαιωμάτων, κατέθεσε επανειλημμένως υπομνήματα προς την Κυβέρνηση, στα οποία γίνεται αναφορά στα οξυμένα και διαρκώς διογκούμενα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι συμβασιούχοι σε φορείς και νομικά πρόσωπα του Δημοσίου. Τα υπομνήματα αυτά εστάλησαν σε όλα τα εμπλεκόμενα Υπουργεία, αρμόδια με την υποχρέωση να ικανοποιήσουν τα αιτήματα των συμβασιούχων. Συμπληρώθηκαν, ωστόσο, 18 μήνες από την αποστολή των υπομνημάτων, στους οποίους πραγματοποιήθηκαν πολλές απεργιακές κινητοποιήσεις, χωρίς να έχει υπάρξει οποιαδήποτε θετική εξέλιξη στα αιτήματά μας. Οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι υφίστανται διωγμό και γονατίζουν κάτω από το βάρος των απολύσεων και των αβάσταχτων εργασιακών, οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών, χωρίς να διαφαίνεται ίχνος αισιοδοξίας για το εργασιακό τους μέλλον.

Σε αυτά τα προβλήματα και την άρνηση των κυβερνήσεων να μονιμοποιήσουν τους συμβασιούχους εργαζόμενους, που στη συντριπτική πλειοψηφία καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, έχει προστεθεί από το 2004 και ένα ακόμη που τους αποτελειώνει. Το πρόβλημα αυτό δεν είναι άλλο από τον -γνωστό σε όλους- περιορισμό του 24μηνου του Π.Δ. 164/2004, που έχει οδηγήσει από το 2004 μέχρι σήμερα χιλιάδες συμβασιούχους σε μόνιμη και οριστική ανεργία. Ωστόσο, η ΠΟΕΙΔΔ συνεχίζει τον αγώνα με αμείωτη ένταση, προκηρύσσοντας νέα 24ωρη απεργία για την Πέμπτη 10.03.2011. Παράλληλα, καλεί όλους τους εργαζόμενους στην παράσταση διαμαρτυρίας έξω από το Υπουργείο Εσωτερικών στις 11:00 πμ.

Κάνοντας μια μικρή αναδρομή, ας υπενθυμίσουμε ότι ο Δημόσιος Τομέας λειτουργεί σ’ ένα πολύ μεγάλο βαθμό με επί συμβάσει εργαζόμενους. Αποτελεί γενική παραδοχή ότι οι συμβασιούχοι αυτοί προσλαμβάνονται για καλύψουν -ουσιαστικά- τα τεράστια οργανικά κενά, που παρατηρούνται στα οργανογράμματα όλων των Υπουργείων. Παρ’ όλα αυτά η αντιμετώπιση των εργαζομένων αυτών είναι άδικη και προσβλητική, καθώς πάντα γίνονται θύματα καταπάτησης των δικαιωμάτων τους και αποτελούν πάντα την εύκολη απάντηση για τα προβλήματα και τις παθογένειες του Δημοσίου: Φταίνε οι συμβασιούχοι… Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι συμβασιούχοι από το 2004 μέχρι και σήμερα παραμένει η προβλεπόμενη από το Π.Δ. 164/2004 (το γνωστό σε όλους Π.Δ. Παυλόπουλου) διάταξη του 24μήνου, σύμφωνα με την οποία οι εργαζόμενοι με τη συμπλήρωση 24 μηνών απασχόλησης απολύονται οριστικά και δεν έχουν πλέον το δικαίωμα να εργαστούν ξανά στον ίδιο φορέα. Η προϋπηρεσία, η εμπειρία και η υψηλή εξειδίκευση, που αποκτούν οι εργαζόμενοι κάθε ειδικότητας, αντί να θεωρούνται προσόντα για πρόσληψη, μετατρέπονται σε μειονέκτημα για τον εργαζόμενο, αποτελώντας -κατά παγκόσμια πρωτοτυπία- λόγο και αιτία απόλυσης.

Το αστείο του πράγματος είναι ότι όλοι οι πολιτικοί παράγοντες του τόπου και όλα τα κόμματα έχουν πάρει ανοιχτά θέση για το ζήτημα του περιορισμού του 24μηνου, θεωρώντας το παράλογο και άδικο και ότι πρέπει άμεσα να καταργηθεί. Όταν βρίσκονταν στην Κυβέρνηση το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, διατείνονταν (μέσω του εφευρέτη του 24μηνου, πρώην υπουργό Εσωτερικών, κ. Παυλόπουλο) ότι αποτελεί κοινοτική οδηγία και δεν μπορεί να καταργηθεί, τη στιγμή που το ίδιο ψήφισε τις εξαιρέσεις πολλών ειδικοτήτων από το νόμο αυτό: ας αναφέρουμε ενδεικτικά τους συμβασιούχοι στο πυροσβεστικό σώμα, τους ωρομίσθιους καθηγητές, το επί συμβάσει προσωπικό των Πανεπιστημίων (Ν. 3653/2008, ΦΕΚ 49 Α), τους εκπαιδευτικούς σε σχολές του Ο.Α.Ε.Δ., το επιστημονικό προσωπικό του Ο.Δ.Δ.Η.Χ. (Γνωμ. Ν.Σ.Κ. 336/2006), αλλά και το εκπαιδευτικό προσωπικό του Ο.Τ.Ε.Κ. (Ν. 3801/2009, ΦΕΚ 163/Α’/4.9.2009). Την ίδια εποχή, το ΠΑΣΟΚ ως αντιπολίτευση ασκούσε δριμεία κριτική για την μη κατάργηση της περιοριστικής διάταξης του 24μηνου, καταθέτοντας επερωτήσεις και προτάσεις τροπολογιών για την επίλυση του ζητήματος αυτού. Η υποκρισία και ο θεατρινισμός στο απόγειό του!

Όταν, όμως, τη διακυβέρνηση της χώρας ανέλαβε η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, οι ρόλοι αντιστράφηκαν πλήρως! Η Νέα Δημοκρατία -ως αντιπολίτευση πλέον- βρίσκεται με το «μέρος» των συμβασιούχων και καταθέτει επερωτήσεις και τροπολογίες, ζητώντας την άμεση κατάργηση του -άδικου και παράλογου- περιορισμού του 24μήνου. Η νέα Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ωστόσο, ενώ παραδέχεται την ανάγκη επίλυσής του, επί 18 μήνες κωλυσιεργεί, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι καθημερινά οδηγούνται σε μόνιμη και οριστική ανεργία εκατοντάδες συμβασιούχοι. Και ενώ Βουλευτές της Κυβέρνησης ζητούν την κατάργηση του 24μηνου, καταθέτοντας επερωτήσεις και συνυπογράφοντας τροπολογίες, το ζήτημα συνεχώς κάπου «κολλάει». Πώς είναι δυνατόν όλοι να συμφωνούν ότι πρέπει να λυθεί αυτό το ζήτημα, αλλά όλοι να δηλώνουν αδυναμία, μεταβιβάζοντας αλλού την ευθύνη; Οι Κυβερνώντες δεν μπορεί να μην βλέπουν ότι με την πολιτική αυτή το Κράτος είναι αυτό που βγαίνει πολλαπλά ζημιωμένο, καθώς αφενός στερείται τις υπηρεσίες έμπειρου και καταρτισμένου προσωπικού, αφετέρου δαπανά υπέρογκα ποσά για την πρόσληψη νέων και άπειρων συμβασιούχων, που δεν έχουν  συμπληρώσει 24μηνο, τους οποίους πρέπει να εκπαιδεύσει από την αρχή και σε 24 μήνες να τους απολύσει οριστικά, αρχίζοντας το φαύλο κύκλο από την αρχή. Αν αυτό δεν είναι ο ορισμός του παραλογισμού του Ελληνικού Κράτους, τότε τι είναι; Είναι δυνατόν κάθε 24 μήνες να επαναλαμβάνουμε τα ίδια έξοδα εκπαίδευσης νέου προσωπικού, επιλέγοντας την μόνιμη και οριστική απομάκρυνση των έμπειρων και καταρτισμένων εργαζομένων, στους οποίους το κράτος έχει επενδύσει και τους έχει ήδη εκπαιδεύσει;

Γιατί οι προεκλογικές δεσμεύσεις της σημερινής Κυβέρνησης έχουν ξεχαστεί, όταν μάλιστα η επίλυση του προβλήματος δε συνδέεται με οικονομικό κόστος και συνεπάγεται μηδενική επιβάρυνση του προϋπολογισμού του κράτους; Ας επιδειχθεί, επιτέλους, η δέουσα πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα, ώστε να βρεθεί λύση στο μείζον κοινωνικό ζήτημα, το οποίο δημιουργεί τεράστια προβλήματα και αγκυλώσεις στη λειτουργία του Δημόσιου Τομέα.

Με απλά λόγια, ζητούμε να μας επαναχορηγηθεί το αυτονόητο δικαίωμα συμμετοχής στους διαγωνισμούς πρόσληψης επί συμβάσει προσωπικού, όποτε και όπου προκηρύσσονται ανάλογες θέσεις εργασίας.

Στα πλαίσια των παραπάνω διεκδικούμε τα ακόλουθα:

1. 1. Κατάργηση των περιορισμών του Π.Δ. 164/04 (24μηνο, υποχρεωτικά κενά στις συμβάσεις)
2. 2. Κάλυψη όλων των κενών οργανικών θέσεων με μόνιμο προσωπικό (με την τακτοποίηση των συμβασιούχων).
3. 3. Καμία διάκριση σε βάρος των συμβασιούχων, είτε μισθολογική είτε εργασιακή μόνο εκ του λόγου ότι είναι συμβασιούχοι (ελαστική μορφή απασχόλησης).

•  Μονιμοποίηση των συμβασιούχων. 
•  Καμία απόλυση Συμβασιούχου στο Δημόσιο και τα Νομικά του          πρόσωπα με το πρόσχημα ότι λήγει η σύμβασή του.
• Κατάργηση των περιορισμών του Π.Δ. 164/04 (24μηνο, υποχρεωτικά κενά στις συμβάσεις)
• Κατάργηση της κάθε μορφής ελαστικής εργασίας. (συμβάσεων STAGE, δελτίου παροχής υπηρεσιών, του θεσμού των ενοικιαζόμενων εργαζόμενων, των συμβάσεων έργου).
• Κάλυψη όλων των κενών οργανικών θέσεων με μόνιμο προσωπικό.
• Καμία διάκριση σε βάρος των συμβασιούχων, είτε μισθολογική είτε εργασιακή μόνο εκ του λόγου ότι είναι συμβασιούχοι (ελαστική μορφή απασχόλησης)
• Άμεση εφαρμογή του Ν. 3801/09 (Έκδοση Προεδρικών Διαταγμάτων) για τους ΙΔΑΧ του Δημοσίου με ταυτόχρονη  διόρθωση- άρση  των περιορισμών που προβλέπει.

Ο διαρκής αγώνας και η μαζική συμμετοχή στις κινητοποιήσεις είναι μονόδρομος απέναντι στην εντεινόμενη ολομέτωπη επίθεση που δεχόμαστε.

• Έχουμε το δεδομένο του Ν.3812 που απαγορεύει την σύναψη, ανανέωση ή επέκταση των συμβάσεων πέρα από την 31/12/2010
• Έχει ήδη τεθεί σε ισχύ ο Ν.3861 (Για τη διαφάνεια των οικονομικών συναλλαγών) που εφαρμόζεται ήδη στο Πανεπιστήμιο και δημιουργεί προβλήματα στις συμβάσεις και στην καταβολή του μισθού μας
• Έχουμε τις πρόσφατες εξαγγελίες του Υπουργού Οικονομικών για τη λήξη 10.000 συμβάσεων στις ΔΕΚΟ και αναπλήρωση των κενών θέσεων με μετατάξεις.
• Στο προσκήνιο έρχεται και ο νέος νόμος για την Ανώτατη Εκπαίδευση ο οποίος επαγγέλλεται πολλές και σαρωτικές αλλαγές, οι οποίες είναι άγνωστο πώς θα πλήξουν τον κλάδο μας.

Σας καλούμε στην Αίθουσα του Αναγνωστηρίου στο ισόγειο του Εργαστηρίου Περιγραφικής Ανατομικής της Ιατρικής Σχολής, Μικράς Ασίας 75,  στο Γουδή την Πέμπτη 9/12/2010 και ώρα 14:00 να συζητήσουμε για τους τρόπους αντίδρασης μας

Θέματα ΓΣ :

• Κείμενο Διαβούλευσης, Νόμος 3812 & 3861: Οι Επιπτώσεις τους στις συμβάσεις
• Απολύσεις & λήξεις συμβάσεων
• Συμμετοχή στην Απεργία της 15ης Δεκεμβρίου
• Τρέχοντα ζητήματα

Η μεθόδευση της απόλυσης φαίνεται από τα γεγονότα που σας παραθέτουμε:
• Στις 6/7/2010 η εργολάβος επιχείρησε να την απολύσει μετά από άδεια ασθενείας. Οι μαζικές και άμεσες αντιδράσεις του Συλλόγου και των εργαζομένων του συνεργείου στο χώρο της Πανεπιστημιούπολης Ζωγράφου, η κάθοδος τους στην Πρυτανεία, η συμπαράσταση των άλλων Σωματείων και η παρέμβαση του Γενικού Γραμματέα του ΕΚΠΑ είχαν ως αποτέλεσμα αρχικά η εργολάβος να ισχυριστεί ότι η εργαζόμενη είχε προσληφθεί εκτάκτως λόγω της γρίπης, μετά όμως από την κατάρρευση των ισχυρισμών της αναγκάστηκε να ανακαλέσει την απόλυση.
• Στις 13/7/2010 επιχειρεί για μια ακόμη φορά την απόλυση της εργαζομένης με νέο πρόσχημα. Η άμεση και δυναμική αντίδραση του Συλλόγου και άλλων Σωματείων, και των φοιτητών που συμπαραστάθηκαν έχει σαν αποτέλεσμα να ανακαλέσει και πάλι την απόλυση ενώ παράλληλα υπό την πίεση έκτακτης ανάγκης, δίνει στην εργαζόμενη τμήμα της καλοκαιρινής της άδειας για να παραστεί στην κηδεία του πατέρα της στην Πολωνία.
• Η απόλυση ήρθε τελικά ενώ η εργαζόμενη τελούσε σε καλοκαιρινή άδεια από την οποία νομίμως επέστρεψε στις 29/7/2010 σημειώνουμε ότι το γραμμάτιο της αποζημίωσης απολύσεως έχει κατατεθεί στο Ταμείο Παρακαταθηκών & Δανείων στις 27/7/2010

Συνάδελφοι σήμερα περισσότερο από ποτέ είναι επιτακτική η ανάγκη συνεχούς αγώνα για την διατήρηση των κεκτημένων δικαιωμάτων μας.

Ζητάμε :
• Άμεση επαναπρόσληψη της εργαζόμενης
• Να ξεκαθαρίσει το θέμα του νέου διαγωνισμού καθαριότητας που εκκρεμεί.

Για άλλη μια φορά επαναλαμβάνουμε την πάγια θέση μας για την ανάληψη του καθαρισμού όχι από εργολάβους αλλά από το ίδιο το Πανεπιστήμιο έτσι ώστε να αποφεύγουμε στο μέλλον παρόμοια περιστατικά.
Όλοι μας πρέπει να αποδεικνύουμε καθημερινά στην πράξη ότι στη μάχη ενάντια στις απολύσεις είμαστε όλοι ένα.

Συνάδελφοι,

Στις 23 του Σεπτέμβρη, εκδικάζεται στον Άρειο Πάγο, υπόθεση συναδέλφων συμβασιούχων, η απόφαση της οποίας επηρεάζει τις διεκδικήσεις όλων μας.

Η εκτελεστική επιτροπή της Π.Ο.Ε.Ι.Δ.Δ  στην συνεδρίασή της την 31-8-2010 αποφάσισε, την προκήρυξη  απεργίας στις 23-9-2010 και συγκέντρωση έξω από τον Άρειο Πάγο.

Η συμμετοχή όλων μας κρίνεται απαραίτητη, προκειμένου να αναδείξουμε το μέγεθος του προβλήματος δεκάδων χιλιάδων συμβασιούχων και να διεκδικήσουμε το δικαίωμά μας στην εργασία.

.

Δείτε την Ανακοίνωση της ΠΟΕΙΔ για την  Απεργία στις 23-09-2010